Δύο ντοκιμαντέρ για το παλιό ελληνικό σινεμά, «Δουλειές με φούντες» και «Από τις αυλές στα σαλόνια», «ταξίδεψαν» στη βρετανική πρωτεύουσα
Τα ντοκιμαντέρ που μιλούν για τον χρυσό ελληνικό κινηματογράφο, οι «Δουλειές με φούντες» του Παναγιώτη Κουντουρά και το φιλμ «Από τις αυλές στα σαλόνια» της Διονυσίας Αρβανίτου προβλήθηκαν το Σαββατοκύριακο (15 και 16 Φεβρουαρίου) στο Ελληνικό Κέντρο (Hellenic Centre) στο Λονδίνο. Ελληνες και Ελληνοκύπριοι που ζουν στη βρετανική πρωτεύουσα, αλλά και η γνωστή συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ, ήταν μεταξύ του πολυπληθούς κοινού των δύο προβολών, την επιμέλεια των οποίων είχε η κριτικός κινηματογράφου Ειρήνη Νικοπούλου. Μέσα από τα ντοκιμαντέρ- τα οποία βασίζονται στα ομότιτλα βιβλία της ιστορικού κινηματογράφου Αγγελικής Μυλωνάκη, σκιαγραφείται η κινηματογραφική ιστορία της επιχειρηματικότητας στη μεταπολεμική Ελλάδα, αλλά και ο αστικός χαρακτήρας του ελληνικού κινηματογράφου. Δουλειές με φούντες Επιχειρήσεις σε κίνδυνο, «λουκέτα» καταστημάτων, πτωχεύσεις, χρεοκοπίες, τυχοδιωκτισμός, παραοικονομία… Ελληνικές ταινίες του ’50 και του ’60, συγκεντρώνονται στο φιλμ και περιγράφουν την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια της κρίσης. Μέσα από χαρακτηριστικές σκηνές και ατάκες και φιγούρες που «σημάδεψαν» το σινεμά της εποχής -από τον… κουτοπόνηρο μπακαλόγατο Ζήκο του Κώστα Χατζηχρήστου μέχρι τον παντοδύναμο εφοπλιστή Φωκά του Λάμπρου Κωνσταντάρα- η ταινία, μια παραγωγή της Πολιτιστικής Εταιρείας Επιχειρηματιών Βορείου Ελλάδος, «αποκαλύπτει» το επιχειρηματικό δαιμόνιο του Έλληνα. Το ντοκιμαντέρ που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της κ. Μυλωνάκη «Δουλειές με φούντες: Η ιστορία της επιχειρηματικότητας στον ελληνικό κινηματογράφο (1960-1970)»(Θεσσαλονίκη, Πολιτιστική Εταιρεία Επιχειρηματιών Βορείου Ελλάδος, 2008), την έκδοση του οποίου και συνοδεύει. Από τις αυλές στα σαλόνια Μέσα από τις παλιές ελληνικές ταινίες «ξαναζωντανεύουν» χώροι με μνήμες και ιστορία -τα γραφικά στενά της Πλάκας, η προκυμαία της Θεσσαλονίκης, οι λαϊκές γειτονιές του κέντρου της Αθήνας, το λιμάνι του Πειραιά, η Καστέλλα, το Μοναστηράκι κ.ά- αποτυπώνοντας τη μεταπολεμική πόλη, που μεταμορφώνεται βιαστικά σε σύγχρονη και απρόσωπη μητρόπολη. Στο ντοκιμαντέρ «Από τις αυλές στα σαλόνια» που βασίζεται και πάλι στο ομώνυμο βιβλίο της Αγγελικής Μυλωνάκη «Από τις αυλές στα σαλόνια: Εικόνες του αστικού χώρου στον ελληνικό δημοφιλή κινηματογράφο (1950-1970)» (Θεσσαλονίκη, University Studio Press, 2012), καταγράφεται η σταδιακή μετατόπιση του κινηματογραφικού φακού από την παλιά Αθήνα, στο μοντέρνο διαμέρισμα. Από τις γειτονιές και τις αλάνες του αθηναϊκού κέντρου στην αφιλόξενη Αθήνα της εσωτερικής μετανάστευσης, στην άναρχη πόλη της αντιπαροχής και της ανοικοδόμησης, στο μοντέρνο, αλλά ασφυκτικό διαμέρισμα της μεταπολεμικής πολυκατοικίας… Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κύπρου (Λευκωσία, 2012), ενώ συμμετείχε και στην Αγορά του 15ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (2013).
Η συγγραφέας του «Νησιού» Βικτόρια Χίσλοπ άφησε λίγο την Αγγλία, με αφορμή την πρεμιέρα της Αλκηστης Πρωτοψάλτη και της Ελευθερίας Αρβανιτάκη στο Diogenis Studio το βράδυ της Παρασκευής. Εχοντας συνδεθεί άρρηκτα με τους συμπατριώτες μας λόγω της μεταφοράς του best seller βιβλίου της στην ελληνική τηλεόραση, η Χίσλοπ ήρθε σε επαφή με τη μουσική της πατρίδας μας κι έγινε φανατική ακροάτρια των δύο συγκεκριμένων τραγουδιστριών, αλλά και πολλών ακόμη.
Μάλιστα τον πρώτο καιρό που τύχαινε να βρεθεί σε συναυλίες τους, η δημοφιλής συγγραφέας ζητούσε από τους Ελληνες φίλους της να της μεταφράζουν τα λόγια των τραγουδιών. Στην πορεία βέβαια άρχισε να τα καταλαβαίνει, αφού τα ελληνικά της βελτιώθηκαν αισθητά λόγω της πολύμηνης παραμονής της στη χώρα μας για τα γυρίσματα του «Νησιού».
Και μετά το δημοφιλές σίριαλ όμως η Βικτόρια συνέχισε τα ταξίδια της στην Ελλάδα, μαθαίνοντας συνεχώς όλο και περισσότερα τραγούδια της Ελευθερίας και της Αλκηστης, τα οποία είχε την ευκαιρία να ακούσει ζωντανά στην πρεμιέρα τους, όπου βρέθηκε με φιλική της παρέα. Να σημειωθεί πως η Πρωταψάλτη και η Αρβανιτάκη συναντήθηκαν και πάλι καλλιτεχνικά έπειτα από 25 χρόνια, δηλώνοντας αμφότερες πολύ ευτυχισμένες γι’ αυτό. Οι δύο τραγουδίστριες βρίσκονται μαζί επί σκηνής επί τρεισήμισι ώρες ερμηνεύοντας κομμάτια από το ρεπερτόριό τους και όμορφα ντουέτα που επιμελήθηκε ο Σταμάτης Κραουνάκης.
Η κυρία Ολγα Κεφαλογιάννη πρέπει να πάει επειγόντως σινεμά. Να δει την ταινία «La Grande Bellezza» του Πάολο Σορεντίνο η οποία είναι υποψήφια για το βραβείο ξενόγλωσσου φιλμ σταΟσκαρ. Είναι μια ταινία που δημιουργεί αυτόματα την επιθυμία: «να κλείσω εισιτήρια για Ρώμη, τώρα αμέσως». Ακολουθεί τα βήματα ενός ηλικιωμένου κατοίκου της αιώνιας πόλης, κοσμικού δημοσιογράφου και συγγραφέα. Η αφήγηση ξεκινά με το πάρτι των γενεθλίων του, τη μέρα που κλείνει τα 65. Ο Τζεπ Γκαμπαρντέλα κοιμάται πάντα τα ξημερώματα καθώς η ζωή του είναι μια αδιάκοπη τρέλα, με ποτά, γυναίκες, δείπνα, συζητήσεις περί τεχνών_ όλα με απόλυτη φινέτσα.
Η ιδέα της έμμεσης διαφήμισης μιας χώρας δεν είναι κάτι πρωτότυπο. Γίνεται ας πούμε και στη λογοτεχνία: οι φορείς προσκαλούν διασημότητες, τους αναλαμβάνουν για μακρύ χρονικό διάστημα, με την προσδοκία να καταγραφεί με ελκυστικό τρόπο το τοπίο. Το έκαναν με τον καλύτερο τρόπο ο Λουί ντε Μπερνιέρ για την Κεφαλονιά και η Βικτόρια Χίσλοπ για τη θεωρούμενη αποκρουστική Σπιναλόγκα. Μόνοι τους πήραν την πρωτοβουλία να τοποθετήσουν τις ιστορίες τους σε ελληνικό πλαίσιο, δεν τους παρακίνησε κανείς αλλά σίγουρα υπήρξαν οφέλη για τον τουρισμό. Δεν βλέπουμε όμως καμία πρόθεση να οργανωθεί κάτι ως «πολιτισμική προβολή». Μπορούμε βεβαίως να αναρωτηθούμε εάν η υπουργός Τουρισμού έχει την απαραίτητη συγκρότηση για να προωθήσει τέτοιες δράσεις.
Να θυμηθούμε τι προτίμησε η Ολγα Κεφαλογιάννη. Προκειμένου να διαφημίσει την Ελλάδα έκανε τα γυρίσματα ενός flash mod στο Σάουθ Μπανκ του Λονδίνου. Ακατανόητο. Αντί να δείξει Αιγαίο, έδειξε Τάμεση. Κράτησε βεβαίως και μερικά δευτερόλεπτα για τον εαυτό της. Υπάρχει πλάνο που τη δείχνει να τραβά φωτογραφίες με το κινητό της τους έλληνες χορευτές που διασκεδάζουν στο Λονδίνο. Αυτό δεν μας πειράζει και μάλιστα καταθέτουμε πρόταση: σε κάθε κινηματογραφική ταινία που θα χρηματοδοτείται από τουριστικά κονδύλια, να κάνει πέρασμα η υπουργός. Θα το κάνει με τον τρόπο του Αλφρεντ Χίτσκοκ που εμφανιζόταν στις ταινίες του ως κομπάρσος.
Υπάρχει πρόχειρη απάντηση στο ερώτημα «γιατί δεν χρηματοδοτείται η τέχνη από κονδύλια του υπουργείου Τουρισμού». Η απάντηση δεν σχετίζεται με τις αποστάσεις που οφείλει να κρατά η τέχνη από το κράτος. Είναι πολύ πιο απλό. Δεν υπάρχει χρήμα. Ο προϋπολογισμός του ΕΟΤ για το 2013 κινήθηκε στα 11 εκατατομύρια ευρώ ενώ το 2012 ήταν 16. Τα κονδύλια που προβλέπονταν από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων θα περιορίστηκαν σε 10 εκατ. από 15. Η εξοικονόμηση των 4 από αυτά προήλθαν από «μη ανταποδοτικά έξοδα μάρκετινγκ».
Μας πιάνει πίκρα αν ανατρέξουμε στα χρήματα που πετάχτηκαν στο παρελθόν για το τίποτε. Μόνο ένα νούμερο θα πούμε, για να ξέρουμε πού κινούμαστε: από το 2006 ως το 2009 ο ΕΟΤ έκανε χρέη 128 εκατομμύρια, για διαφημιστικές δαπάνες. Τόσα χρέη και ούτε μια μικρού μήκους της προκοπής ούτε ένα τρέιλερ αντάξιο μιας ταινίας επιπέδου «La Grande Bellezza». Κρίμα είναι γιατί αν μη τι άλλο, τοπία υπάρχουν.
Katerina Vrana is the funniest woman in London – she is Greek and bringing her sell-out show to Athens for a few days. Do, do go! Victoria
The details:
PEOPLE OF ATHENS!!
I’m bringing my Edinburgh solo show Katerina Vrana:”FETA WITH THE QUEEN”
to Athens for 3 nights ONLY! The show will be in English.
It’s about my adventures as a Greek abroad.
It’s about my identity, my love of stereotypes and people;s perceptions of both.
And it’s about delusions of grandeur.
Mainly mine.
FRI 1 Nov – 21.30
SAT 2 Nov – 21.30
SUN 3 Nov – 19.00
FETA WITH THE QUEEN
5 star reviews in Edinburgh
On CCN’s list of Female Comedians To Watch at the Fringe
“she clearly has inexhaustible material and an abundance of personality to continue filling rooms for years to come. Definitely one to watch.”
– ***** Broadway Baby
“Nothing poor about this Greek’s performance”
– ***** Three Weeks
“At this year’s Fringe I went to 55 shows. This was the best show that I went to. …Really loved it.”
– GH audience review
“I’ve just got home after 10 days at the Fringe and “Feta with the Queen” is my best memory! The show cracked me up, I absolutely loved it!”
– HT audience review
Μια ημέρα «γεμάτη» Ελλάδα έζησαν όλοι όσοι βρέθηκαν στο πολιτιστικό κέντρο Southbank στην καρδιά του Λονδίνου. Μέσα από την ποίηση, τη λογοτεχνία, τη μουσική, το θέατρο, αλλά και το χιούμορ, το βρετανικό κοινό είχε τη δυνατότητα να δει μια άλλη προσέγγιση της σύγχρονης Ελλάδας. Αυτής του πολιτισμού. Της δημιουργίας. Της ελπίδας ότι οι άνθρωποί της έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν τα κακώς κείμενα. Φυσικά, από μια τέτοια μέρα, γεμάτη ερεθίσματα, δεν θα μπορούσε να λείπει και μια σε βάθος συζήτηση για την οικονομική κρίση που πλήττει τη χώρα.
«Greece is the Word», «Ελλάδα είναι η Λέξη», ο τίτλος της εκδήλωσης ή μάλλον των εκδηλώσεων, καθώς το πρόγραμμα ήταν χωρισμένο σε τρεις ενότητες.
Η ιστορικός Μπέθανι Χιουζ, που εδώ και πολλά χρόνια με τα ντοκιμαντέρ της μέσω του BBC, του History Channel και του Channel 4 έχει γοητεύσει του Βρετανούς με τις ιστορίες από την Αρχαία Ελλάδα, άνοιξε τις εκδηλώσεις μιλώντας για την Ελένη της Τροίας και τη συγγένεια των αρχαίων Ελλήνων με το σήμερα.
Τη σκυτάλη πήρε η πασίγνωστη συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ, που έχει γίνει γνωστή στην Ελλάδα από την τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου της «Το Νησί». Η κ. Χίσλοπ παρουσίασε τρεις διακεκριμένους σύγχρονους Έλληνες ποιητές. Την Κατερίνα Ηλιοπούλου, τον Διονύση Καψάλη και τον Βασίλη Αμανατίδη. Και οι τρεις τους απήγγειλαν έργα τους στα ελληνικά και τα αγγλικά.
Στη συνέχεια οι λογοτέχνες Ιωάννα Καρυστιάνη και Αλέξης Σταμάτης μαζί με τον μεταφραστή και καθηγητή λογοτεχνίας Ντέιβιντ Κόνολι, ο οποίος έχει μεταφράσει βιβλία Ελλήνων συγγραφέων στα αγγλικά, συζήτησαν για την ελληνική λογοτεχνία. Για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες συγγραφείς. Για το πλήγμα που έχουν δεχθεί από την απόφαση για κατάργηση του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Παράλληλα, έγινε μια σύντομη σύγκριση με τους Βρετανούς συναδέλφους τους, οι οποίοι εκτός των άλλων εκπροσωπούνται από λογοτεχνικούς πράκτορες που προωθούν τα βιβλία τους σε όλο τον κόσμο. Έτσι, διαπιστώθηκε η ανάγκη να γίνονται περισσότερες μεταφράσεις Ελλήνων συγγραφέων σε άλλες γλώσσες. Επιπλέον, όλοι όσοι συμμετείχαν στη συζήτηση συμφώνησαν ότι, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς, η νέα γενιά λογοτεχνών έχει αξιόλογους καλλιτέχνες που πρέπει να στηριχθούν περισσότερο από το κράτος. Τη συζήτηση διεύθυνε η Βικτόρια Χίσλοπ.
Η δεύτερη εκδήλωση ήταν μια συζήτηση στην οποία συμμετείχαν η Ελληνοβρετανίδα δημοσιογράφος, συνεργάτης της εφημερίδας Guardian και ανταποκρίτρια του αμερικανικού περιοδικού «The Nation», Μαρία Μαργαρώνη, η δημοσιογράφος και μπλόγκερ Θεοδώρα Οικονομίδη και ο καθηγητής στρατηγικής και επιχειρηματικότητας στο London Business School, Μιχάλης Ιακωβίδης. Τη συζήτηση, με θέμα την κρίση και τον ρόλο των ΜΜΕ, συντόνιζε ο ανταποκριτής του BBC στην Ελλάδα, Πολ Μέισον. Οι συμμετέχοντες στο πάνελ συμφώνησαν ότι η εικόνα που έχει παρουσιαστεί για την Ελλάδα και τους Έλληνες στο εξωτερικό, εξαιτίας της κρίσης, δεν είναι η πραγματική. «Κατέστησαν την Ελλάδα τον αποδιοπομπαίο τράγο της Ευρώπης. Πράγμα που είναι εξαιρετικά υποτιμητικό για τους ‘Έλληνες» είπε, χαρακτηριστικά, η κ. Μαργαρώνη. Και όπως υπογράμμισε η κ. Οικονομίδη, σε αυτά τα στερεότυπα στηρίχθηκαν όχι μόνο τα μέσα ενημέρωσης αλλά και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί για να εφαρμόσουν τα σκληρά μέτρα λιτότητας στη χώρα.
Η κ. Μαργαρώνη επισήμανε επίσης, ότι καλλιεργήθηκε ένας μύθος πως «αν καταρρεύσει η Ελλάδα, θα παρασύρει όλη την ευρωζώνη». Με τη σειρά του, ο κ. Ιακωβίδης τόνισε πως στη χώρα δημιουργήθηκε ένα οικονομικό σύστημα που δεν ήταν βιώσιμο. Επιπλέον, όπως τόνισε, η διεθνής κοινότητα δεν ήταν έτοιμη να λύσει τέτοια φύσης προβλήματα. Γι’ αυτό, «οι ηγέτες της δεν ήξεραν πώς να τα αντιμετωπίσουν» επισήμανε ο κ. Ιακωβίδης. Δεν παρέλειψε, παρόλα αυτά, να τονίσει ότι «η λύση που δόθηκε ήταν εξαιρετικά επώδυνη για την Ελλάδα».
Τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα για την χώρα, αν οι Έλληνες πολιτικοί από την αρχή έπαιρναν δραστικά μέτρα για μεταρρυθμίσεις και το πρόβλημα θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως ευρωπαϊκό και όχι ως ελληνικό, είπαν οι συνομιλητές, ενώ παραδέχθηκαν ότι «δεν υπήρχε η απαραίτητη αλληλεγγύη από την Ευρώπη για τη χώρα». «Ο φασισμός βρίσκεται στην πρώτη γραμμή και αυτό είναι ένα από τα μεγάλα προβλήματα» είπε η κ. Οικονομίδη, τονίζοντας πως πάνω από όλα η κρίση είναι πολιτική.
Σύμφωνα με την κ. Μαργαρώνη, καταλυτική ημερομηνία για την αρχή της κρίσης ήταν η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. «Μετά, ο έξω κόσμος άρχισε να βλέπει ότι κάτι πηγαίνει στραβά στην Ελλάδα, ακολούθησαν οι υποβαθμίσεις της ελληνικής οικονομίας από τους οίκους αξιολόγησης και τα υπόλοιπα είναι γνωστά» είπε η Ελληνοβρετανίδα δημοσιογράφος.
Από τις εκδηλώσεις δεν θα μπορούσε να λείπει η ηθοποιός Κατερινά Βρανά, που τα τελευταία χρόνια διαπρέπει με τις παραστάσεις της όχι μόνο στη Βρετανία αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο. Η κ. Βρανά άνοιξε την ενότητα της τρίτης εκδήλωσης. Η αστείρευτη stand up κωμικός παρουσίασε «το Καμπαρέ της κρίσης της Κατερίνας» κάνοντας όλους να κλάψουν από τα γέλια, ακόμη και το δύσκολο βρετανικό κοινό.
Ακολούθησε ελληνική παραδοσιακή μουσική από το συγκρότημα «Μου Σου Του» και τον Παύλο Μελλά, ανάγνωση ποιημάτων των Σεφέρη, Καβάφη, Ελύτη, ένα μονόπρακτο του Αλέξη Σταμάτη με τίτλο «Interview», στο οποίο έπαιζαν ο Νίκος Πουρσανίδης και η Εύα Σιμάτου. Καθώς επίσης και η σχεδίαση φιγούρων με ελληνικά θέματα από τον Γάλλο Νταβίντ Προυντόμ, υπό τους ήχους του ρεμπέτικου. Επίσης, προβλήθηκαν αποσπάσματα από τέσσερα ντοκιμαντέρ με θέμα τα προβλήματα της σύγχρονης Ελλάδας.
Η εκδήλωση τελείωσε με ελληνική μουσική και χορό που έσερναν ο Πολ Μέισον, η Βικτόρια Χίσλοπ, η Μαρία Μαργαρώνη, η Κατερίνα Βρανά, ο Νίκος Πουρσανίδης και άλλοι. Και όπως μας θύμισε ο Ντέιβιντ Κόνολι, ο πολυβραβευμένος μεταφραστής ελληνικών βιβλίων στα αγγλικά, όταν πήρε τον λόγο, «η Ελλάδα έχει δώσει δύο φορές τα φώτα της στην ανθρωπότητα. Μία στην αρχαιότητα και μία στην αναγέννηση. Εύχομαι τώρα να τριτώσει το καλό» ευχήθηκε με τον δικό του, μοναδικό τρόπο.
το 1823 ο λόρδος Βύρωνας επέστρεφε στην Ελλάδα προκειμένου να ενισχύσει με διάφορους τρόπους τον αγώνα ίων Ελλήνων ενάντια στα δεινά της εποχής. Αντίθετα με άλλους φιλέλληνες, οι οποίοι είχαν την εντύπωση πως σ’ αυτό τον τόπο κατοικούν άξιοι απόγονοι του Ομήρου και του Περικλή, ο Μπάιρον ήταν ένας από τους ελάχιστους ξένους φίλους μας με πλήρη επίγνωσπ της ελληνικής παθογένειας. Ο περίφημος Βρετανός φιλέλληνας αγάπησε τους ανθρώπους αυτού του τόπου γι αυτό που είναι στ’ αλήθεια, όχι γι’ αυτό που ήταν κάποτε ή γι’ αυτό που όφειλαν να είναι. Να λοιπόν γιατί αιώνες μετά μια συμπατριώτισσα του, η συγγραφέας και δημοσιογράφος Βικτόρια Χίσλοπ. θεωρείται χωρίς δεύτερη σκέψη η καλύτερη σύγχρονη συνέχεια του λόρδου Βύρωνα. Το γεγονός μάλιστα ότι πρόκειται για μια «εξωτερική βοήθεια» με την οποία δεν έχουμε καμία άμεση οικονομική συναλλαγή την κάνει ακόμα πιο αληθινή και ανιδιοτελή φίλη μας ο λόρδος είχε δώσει και μερικά έντοκα δανειάκια στον Μαυροκορδάτο.
«Θα έλεγα ότι οι περισσότεροι Έλληνες φίλοι μου δουλεύουν πολύ πιο σκληρά από τους Βρετανούς φίλους μου και με πολύ μικρότερες αμοιβές» είπε πρόσφατα όταν ζητήθηκε η γνώμη της σχετικά με το αν είμαστε όντως ένας κακομαθημένος και ανεπρόκοπος λαός.Όσο για την ταμπέλα «κακοπληρωτές», η Χίσλοπ επιβεβαιώνει πως εκείνη έχει να μιλήσει μόνο για ανθρώπους οι οποίοι «σκοτώνονται» φωναχτά στις παρέες για το ποιος θα πρωτοπληρώσει. Και συνεχίζει λέγοντας ότι όσοι μας χαρακτηρίζουν τεμπέληδες απλά μας ζηλεύουν για τον καιρό μας. «Κι εμείς θα ήμασταν εξίσου τεμπέληδες αν είχαμε πανέμορφα θερμά καλοκαίρια και καταγάλανες παραλίες» λέει. Τηβηκδ, νΐοτοηπ.
Η Βικτόρια Χάμσον γεννήθηκε στο Κεντ το 1959, μεγάλωσε στο Τόνμπριτζ, σπούδασε στην Οξφόρδη και εργάστηκε για μια εικοσαετία ως δημοσιογράφος. Στα τέλη του ’80 παντρεύτηκε τον εκδότη Ίαν Χίσλοπ και απέκτησε μαζί του την ‘Εμιλι και τον Ουίλιαμ.Ήταν αμέσως μετά τη γέννηση του πρώτου της παιδιού, όταν αποφάσισε πως οι δημόσιες σχέσεις και η δημοσιογραφία της καρέκλας δεν είχαν να της προσφέρουν κάτι άλλο. Κάπως έτσι άρχισε να ταξιδεύει
σε όλο τον κόσμο ως ταξιδιωτική ρεπόρτερ. Το 2005 ολοκλήρωσε το πρώτο της βιβλίο, μια ανθρώπινη ιστορία για ένα καταραμένο κομμάτι γης, τη Σπιναλόγκα.
Το Νησί κατατάσσεται πλέον στα 100 βιβλία που καθόρισαν τη δεκαετία. Η επιτυχία του έκανε τους παραγωγούς του Χόλιγουντ να της ζητήσουν τα δικαιώματα για τη δημιουργία μιας ταινίας. Παρά την παχυλή αναμενόμενη αμοιβή, η Χίσλοπ αρνήθηκε γιατί φοβήθηκε πως οι Αμερικανοί θα μετέτρεπαν την ιστορία της σε ταινία τρόμου. Και επειδή η Χίσλοπ εμπιστεύεται τους Έλληνες, παραχώρησε τα δικαιώματα σε έναν εγχώριο τηλεοπτικό σταθμό.
Δεν είναι ότι έχει μια ωραιοποιημένη εικόνα για μας. Μια χαρά αναγνωρίζει και τα χούγια και τα στραβά μας. Δείχνει όμως κατανόηση, δικαιολογεί, γιατί έχει ψάξει την πηγή των δεινών. Πιστεύει ότι ο Έλληνας είναι μια σκληρή ταυτότητα. «Ούτε καν διανοούμαι νασυγκρίνω τα όσα έχει περάσει η Ελλάδα μετη Μεγάλη Βρετανία. Ανταλλαγή πληθυσμών, κατοχή, εμφύλιος, δικτατορία και άλλες τόσες που δεν έχουν τέλος» έχει πει,
Η Χίσλοπ έχει έρθει τόσο κοντά σ’ αυτό που αγαπάει γιατί το έχει ψυχολογήσει ψύχραιμα τόσο στη χαρά όσο και στη λύπη του. Οι χαρακτήρες της αποδίδονται τόσο ελληνικά σε νοοτροπία και συμπεριφορά, που μοιραία εκπλήσσεσαι από την αυθεντικότητα τους. Στο νέο της βιβλίο, τον Τελευταίο χορό (εκδ. Διόπτρα), αφηγείται σύντομες ιστορίες βγαλμένες από τη ζωή στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Αποσπάσματα και μνήμες από τη φλεγόμενη Αθήνα του 2008, μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, διηγήματα με φόντο χωριά ορεινά και παραθαλάσσια, ακόμα και από την Κύπρο/Ερωτας, αξίες και παράδοση όχι τυχαία τοποθετημένα και σε καμία περίπτωση αφελώς ρομαντικά.Όταν ένας συγγραφέας γράφει με έναν τόσο βαθύ τρόπο για έναν τόπο και χρόνο μη βιωμένο, δύο πράγματα έχουν συμβεί ταυτόχρονα. Το ένα είναι ότι έχει διαβάσει την ιστορία του. Το δεύτερο ότι ξέρει να διαβάζει τους ανθρώπους. Οι ήρωες της ζουν στα πιο ψηλά απομακρυσμένα βουνά και στις πιο πολύβουες γειτονιές της πόλης. Τη φαντάζεσαι να κάθεται δίπλα τους και να τους παρατηρεί προσεκτικά.
Κάθε καλοκαίρι η Χίσλοπ αποχαιρετά τα παιδιά της, που είναι φοιτητές, και το σύζυγο, που εργάζεται απαιτητικά, και για έξι βδομάδες μετακομίζει στο σπίτι της στην Κρήτη, όπου μεταμορφώνεται σε μια σύγχρονη Ελληνίδα. Θα σηκωθεί το πρωί, θα πιει τον καφέ της βλέπονταςτη θάλασσα και στη συνέχεια θα κάνει γυμναστική. Στην πορεία της μέρας θα κολυμπήσει, θα γράψει το άρθρο της για την Οαϊΐγ ΤβΙββταρϊι ή ίσως την αρχή ενός ακόμα βιβλίου, θα συναντήσει τους φίλους της και με την πρώτη ευκαιρία θα πιει κρύο λευκό κρασί ακούγοντας ελληνική μουσική ποπ, Χατζηγιάννη κατά προτίμηση (δηλώνει φανατική θαυμάστρια του}. Σε κάποιο παραδοσιακό γλέντι ίσως σπκωθεί να χορέψει κρητικά. Και όταν ο καιρός περάσει, θα επιστρέψει στη βρετανική βάση της. όπου θα συνεχίσει να διαβάζει ελληνικήγραμματική σε καθημερινή βάση. Το προτιμά από το να διαβάζει Σέξπιρ.
We use cookies on our website to give you the most relevant experience by remembering your preferences and repeat visits. By clicking “Accept All”, you consent to the use of ALL the cookies. However, you may visit "Cookie Settings" to provide a controlled consent.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.